Osobista pompa insulinowa to małe urządzenie, które przez cienką kaniulę pod skórą stale podaje insulinę szybkodziałającą: małe dawki bazowe przez całą dobę i bolusy do posiłków. Zastępuje kilka wstrzyknięć penem dziennie, pozwala precyzyjnie dopasować dawki do pory dnia i aktywności, a połączona z sensorem CGM w systemie AID sama koryguje bazę według cukru. Nie zwalnia jednak z myślenia o cukrzycy: wymaga edukacji, liczenia węglowodanów i planu na wypadek awarii.

Jak działa pompa: baza i bolus

  • baza: pompa podaje co kilka minut maleńkie dawki insuliny, naśladując podstawowe wydzielanie trzustki; można ustawić różne wartości na różne godziny (np. więcej nad ranem przy zjawisku brzasku) i bazy tymczasowe na wysiłek lub chorobę,
  • bolus: dawka do posiłku lub korekta wysokiego cukru; kalkulator bolusa w pompie liczy dawkę z ilości węglowodanów, aktualnego cukru i insuliny aktywnej,
  • bolusy przedłużone i złożone ułatwiają posiłki tłuste i białkowe, które podnoszą cukier później (wymienniki białkowo-tłuszczowe).

Pompa używa tylko insuliny szybkodziałającej, dlatego pod skórą jest jej niewielki zapas: przerwa w podaży już po kilku godzinach podnosi cukier i grozi ketonami.

Rodzaje pomp

Rodzaj Jak wygląda Przykłady
pompa z drenem urządzenie noszone przy pasku lub w kieszeni, połączone drenem z wkłuciem MiniMed 780G, Tandem t:slim X2, mylife YpsoPump, Dana
pompa bez drenu (patch) jednorazowy moduł naklejany na skórę, sterowany z telefonu lub pilota Omnipod 5, Medtrum
system AID (hybrydowa pętla zamknięta) pompa połączona z sensorem CGM i algorytmem, który sam zmienia bazę i podaje korekty MiniMed 780G z sensorem, t:slim X2 z Control-IQ, Omnipod 5, mylife Loop (CamAPS FX)

Systemy AID to dziś najskuteczniejsza forma leczenia cukrzycy typu 1: zwiększają czas w zakresie (TIR) zwykle o 10–15 punktów procentowych i zmniejszają liczbę niedocukrzeń, zwłaszcza nocnych. Wciąż jednak trzeba podawać bolusy do posiłków. Według zaleceń PTD systemy AID są preferowaną metodą leczenia cukrzycy typu 1, gdy są dostępne.

Kto może skorzystać

  • osoby z cukrzycą typu 1, szczególnie dzieci i młodzież,
  • przy częstych lub ciężkich niedocukrzeniach i nieświadomości hipoglikemii,
  • przy wyraźnym zjawisku brzasku, dużej zmienności cukru lub braku celu HbA1c mimo dobrze prowadzonych penów,
  • kobiety w ciąży i planujące ciążę,
  • osoby z nieregularnym trybem życia, pracą zmianową, uprawiające sport,
  • wybrane osoby z cukrzycą typu 2 na intensywnej insulinoterapii.

Warunkiem jest gotowość do nauki i samokontroli. Kryteria refundacji NFZ opisujemy w artykule refundacja pompy insulinowej na NFZ.

Zalety i wady

Zalety Wady i ograniczenia
precyzyjne dawki (nawet 0,01–0,05 j.), różne bazy na różne pory urządzenie noszone stale, widoczne na ciele
jedno wkłucie na 2–3 dni zamiast 4–6 zastrzyków dziennie ryzyko kwasicy ketonowej przy awarii lub zatkaniu wkłucia
łatwiejsze dopasowanie do wysiłku, choroby, podróży podrażnienia skóry, infekcje miejsca wkłucia
w systemach AID automatyczna korekta bazy i mniej niedocukrzeń koszt osprzętu, konieczność ładowania i serwisu
lepsza jakość życia u wielu osób wymaga edukacji i regularnych zmian zestawu

Osprzęt: zbiornik i wkłucie

  • zbiornik na insulinę to jednorazowy pojemnik z tłoczkiem, który napełnia się insuliną z fiolki lub wkładu. Wymienia się go zwykle przy każdej zmianie wkłucia (co 2–3 dni); producenci zalecają jednorazowe użycie, bo ponowne napełnianie grozi zapowietrzeniem i zanieczyszczeniem,
  • zestaw infuzyjny (wkłucie) to kaniula teflonowa (wymiana co 2–3 dni) lub stalowa (co 1–2 dni) z drenem; niektóre nowsze zestawy można nosić do 7 dni,
  • zmieniaj miejsce wkłucia (brzuch, pośladki, uda, ramiona) i odsuwaj kolejne o kilka centymetrów, żeby nie powstawała lipohipertrofia, która pogarsza wchłanianie,
  • przy zmianie zestawu zmierz cukier po 1–2 godzinach, żeby sprawdzić, czy insulina dociera.

Zbiorniki i wkłucia dla osób z cukrzycą typu 1 leczonych pompą są refundowane przez NFZ na zlecenie; zasady i odpłatność opisujemy w artykule o refundacji pompy i osprzętu.

Wysoki cukier i awaria pompy: co robić

Pompa nie zawsze alarmuje o problemie z wkłuciem. Zasada bezpieczeństwa:

  1. Niewyjaśniony cukier powyżej 250 mg/dl: podaj korektę z pompy i sprawdź wkłucie, dren i zbiornik (pęcherzyki, wyciek, zagięcie).
  2. Jeśli po 1–2 godzinach cukier nie spada lub są ketony: podaj korektę penem lub strzykawką, wymień cały zestaw (zbiornik, dren, wkłucie) i zmierz ketony.
  3. Przy ketonach we krwi od 1,5 mmol/l, wymiotach lub złym samopoczuciu skontaktuj się pilnie z lekarzem (ryzyko kwasicy ketonowej).

Gdy pompa przestaje działać (np. nie reaguje na przyciski, wyświetla błąd krytyczny, rozładowała się bez zapasu baterii):

  • nie rozkręcaj jej i nie próbuj przypadkowych kombinacji przycisków,
  • zmierz cukier glukometrem i przejdź na pen według planu zastępczego ustalonego z diabetologiem (insulina bazowa plus bolusy),
  • zadzwoń na infolinię producenta: numer jest na pompie i w instrukcji; producenci wymieniają wadliwe urządzenia w ramach gwarancji i akcji serwisowych,
  • zgłoś problem lekarzowi, jeśli musisz dłużej korzystać z penów.

Każda osoba na pompie powinna mieć zawsze: zapasowy pen lub strzykawki z insuliną, zapisaną dawkę bazy na penach, zapasowe baterie lub ładowarkę, wkłucie i zbiornik, paski do ketonów i szybkie węglowodany.

Starsze modele (np. MiniMed Paradigm 515 i 715) są wycofane z produkcji i nie mają już wsparcia serwisowego ani nowego osprzętu. Kupowanie używanych pomp z ogłoszeń jest ryzykowne: nie wiadomo, w jakim są stanie, a dobór urządzenia i ustawień to element leczenia, który należy ustalić z diabetologiem.

Zabiegi medyczne, fizykoterapia, sport i podróże

Sytuacja Co z pompą
rezonans magnetyczny (MRI) zawsze zdejmij pompę i sensor CGM, nie wnoś ich do pracowni
tomografia, RTG, mammografia według większości producentów pompę i sensor zdejmuje się lub osłania; sprawdź instrukcję
fizykoterapia (elektroterapia, diadynamik, magnetoterapia, laser, diatermia) odłącz pompę i wynieś ją poza zasięg urządzenia; nie stosuje się prądu w okolicy wkłucia (ryzyko oparzenia przy elementach metalowych); po zabiegu sprawdź ustawienia i cukier
sauna, kąpiel, opalanie insulina nie znosi wysokiej temperatury; większość pomp z drenem odłącza się na kąpiel, niektóre są wodoodporne
sport kontaktowy, pływanie odłączenie na maks. 1–2 godziny lub baza tymczasowa; szczegóły w artykule aktywność fizyczna w cukrzycy
lotnisko i samolot zasady kontroli i zmiany ciśnienia opisujemy w artykule pompa insulinowa na lotnisku i w samolocie

Przed serią zabiegów poinformuj fizjoterapeutę o pompie i sensorze. Przy przerwie w podawaniu insuliny dłuższej niż 1–2 godziny potrzebna jest dawka penem.

Źródła

  1. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u osób z cukrzycą 2026. Current Topics in Diabetes 2026. ptdiab.pl
  2. Sherr JL i wsp. ISPAD Clinical Practice Consensus Guidelines 2022: Diabetes technologies: insulin delivery. Pediatr Diabetes 2022;23(8):1406–1431. doi:10.1111/pedi.13421
  3. Phillip M i wsp. Consensus Recommendations for the Use of Automated Insulin Delivery Technologies in Clinical Practice. Endocr Rev 2023;44(2):254–280. doi:10.1210/endrev/bnac022
  4. American Diabetes Association. 7. Diabetes Technology: Standards of Care in Diabetes–2026. Diabetes Care 2026;49(Suppl. 1).
  5. Pickup JC. Insulin-Pump Therapy for Type 1 Diabetes Mellitus. N Engl J Med 2012;366(17):1616–1624. doi:10.1056/NEJMct1113948