Zjawisko (efekt) brzasku to wzrost cukru we krwi nad ranem, zwykle między 4 a 8 godziną, wywołany naturalnym rytmem hormonów. W drugiej połowie nocy rośnie wydzielanie kortyzolu, hormonu wzrostu i glukagonu, które pobudzają wątrobę do uwalniania glukozy i nasilają insulinooporność. Zdrowa trzustka wyrównuje to dodatkową insuliną, ale przy cukrzycy cukier rano bywa wyższy niż w nocy, choć nic nie zjedzono. Trzeba go odróżnić od rzadszego efektu Somogyi, bo postępowanie jest odwrotne.

Na czym polega zjawisko brzasku

Organizm przygotowuje się do przebudzenia i dnia aktywności. Nad ranem:

  • kortyzol i hormon wzrostu zwiększają wytwarzanie glukozy w wątrobie i zmniejszają wrażliwość na insulinę,
  • glukagon dodatkowo pobudza uwalnianie glukozy,
  • u osób leczonych insuliną insulina bazowa podana wieczorem może już słabiej działać.

Zjawisko dotyczy ponad połowy osób z cukrzycą typu 1 i typu 2. U nastolatków bywa szczególnie silne z powodu wysokiego hormonu wzrostu. W cukrzycy typu 2 podnosi poranny cukier średnio o kilkanaście mg/dl, a HbA1c o ok. 0,4 punktu procentowego.

Rano insulinooporność utrzymuje się do kilku godzin po przebudzeniu, dlatego śniadanie często podnosi cukier bardziej niż taki sam posiłek po południu.

Zjawisko brzasku a efekt Somogyi

Zjawisko brzasku Efekt Somogyi
przyczyna dobowy rytm hormonów odbicie po nocnym niedocukrzeniu
cukier ok. 2–3 w nocy prawidłowy niski (poniżej 70 mg/dl)
jak często często rzadko
objawy w nocy brak koszmary, poty, niespokojny sen
typowe postępowanie więcej insuliny nad ranem mniej insuliny wieczorem

Jak rozpoznać

  1. Zmierz cukier przed snem, ok. 2–3 w nocy i zaraz po przebudzeniu przez 3–4 noce.
  2. Jeśli masz CGM, obejrzyj zapis nocny: przy zjawisku brzasku linia jest płaska do ok. 3–4, a potem rośnie.
  3. Wyklucz inne przyczyny: późną, obfitą lub tłustą kolację (pizza, makaron z sosem), przekąskę przed snem, za małą dawkę insuliny bazowej, problem z wkłuciem pompy.
Wynik Prawdopodobna przyczyna
przed snem i w nocy w normie, rano wysoki zjawisko brzasku
w nocy niski, rano wysoki efekt Somogyi
przed snem już wysoki za mało insuliny do kolacji lub obfita kolacja
cukier rośnie równomiernie przez całą noc za mała dawka insuliny bazowej

Co pomaga

Zmiany dawek leków zawsze ustal z lekarzem.

Przy pompie insulinowej:

  • zwiększenie dawki bazalnej w godzinach ok. 3–8, zwykle o 10–20%, sprawdzane przez kilka nocy,
  • systemy z automatycznym podawaniem insuliny (AID) zwykle same zwiększają dawki nad ranem.

Przy penach (wielokrotne wstrzyknięcia):

  • dobór rodzaju i pory insuliny bazowej: analogi długodziałające działają równiej niż NPH,
  • czasem zmiana pory podania insuliny bazowej,
  • korekta rano zgodnie z planem od lekarza.

W cukrzycy typu 2 bez insuliny:

  • metformina, m.in. wieczorem lub w formie XR, hamuje nocne wytwarzanie glukozy w wątrobie (metformina),
  • leki z grupy GLP-1 i flozyny obniżają cukier na czczo,
  • redukcja masy ciała i ruch zmniejszają insulinooporność.

Dla wszystkich:

  • kolacja wcześniej i lżejsza w węglowodany, z białkiem i warzywami (pomysły: przepisy dla cukrzyka),
  • krótki spacer po kolacji,
  • sen 7–8 godzin; niedobór snu nasila poranny wzrost cukru,
  • śniadanie z mniejszą ilością węglowodanów i większą ilością białka.

Więcej o wysokim cukrze i postępowaniu przy nim: hiperglikemia.

Źródła

  1. Rybicka M, Krysiak R, Okopień B. The dawn phenomenon and the Somogyi effect – two phenomena of morning hyperglycaemia. Endokrynol Pol 2011;62(3):276–284. PMID:21717414
  2. Monnier L i wsp. Magnitude of the dawn phenomenon and its impact on the overall glucose exposure in type 2 diabetes. Diabetes Care 2013;36(12):4057–4062. doi:10.2337/dc12-2127
  3. Porcellati F i wsp. Thirty years of research on the dawn phenomenon: lessons to optimize blood glucose control in diabetes. Diabetes Care 2013;36(12):3860–3862.