Dobowa zbiórka moczu (DZM) to badanie, w którym zbiera się cały mocz z 24 godzin, by oznaczyć ilość wydalanych substancji. Służy głównie do oceny pracy nerek – co ma duże znaczenie w cukrzycy. Poniżej instrukcja, jak wykonać ją poprawnie.
Co ocenia DZM?
W dobowej zbiórce oznacza się m.in. białko/albuminę, kreatyninę, elektrolity (sód, potas), kwas moczowy, wapń, fosfor, mocznik, a czasem hormony. Pozwala to ocenić funkcję nerek i bilans wodno-elektrolitowy. Najczęstsze wskazania to podejrzenie choroby nerek, a także cukrzyca, kwasica, osteoporoza czy zaburzenia tarczycy.
Jak zebrać mocz krok po kroku
- Rano (np. o 7:00) oddaj pierwszy mocz do toalety – tej porcji nie zbieramy, ale zapisz godzinę.
- Od tej chwili zbieraj cały mocz – każdą kolejną porcję – do dużego, czystego, zamkniętego pojemnika.
- Następnego dnia o tej samej godzinie (7:00) oddaj ostatnią porcję do pojemnika – to kończy zbiórkę.
- Zmierz i zapisz łączną objętość zebranego moczu.
- Dobrze wymieszaj całość i pobierz ok. 100 ml do sterylnego pojemniczka, który zanosisz do laboratorium razem z informacją o całkowitej objętości.
Okresu zbiórki nie przedłużaj ponad 24 godziny.
Przygotowanie – o czym pamiętać
- dzień przed i w trakcie unikaj dużego wysiłku, stresu i gorących kąpieli,
- zwykle odradza się kawę, mocną herbatę, kakao, wanilię, alkohol i cytrusy (mogą zaburzyć wynik, np. zwiększyć wydalanie białka lub kwasu moczowego),
- w trakcie zbiórki przechowuj mocz w chłodzie (ok. 2–4°C),
- stosuj się do indywidualnych zaleceń lekarza/laboratorium (część leków lub badań wymaga innych przygotowań).
DZM a nowsze badania nerek
W diagnostyce cukrzycowej choroby nerek dobową zbiórkę coraz częściej zastępuje wskaźnik albumina/kreatynina (ACR) oznaczany z jednej (najlepiej porannej) próbki moczu – jest wygodniejszy i pozwala uniknąć błędów zbiórki. DZM bywa jednak nadal wykorzystywana w wybranych sytuacjach.
Normy wybranych parametrów w DZM
Zakresy referencyjne zależą od laboratorium, wieku, płci i diety; poniżej wartości orientacyjne u dorosłych:
| Parametr | Orientacyjna norma (na dobę) | Kiedy się go oznacza |
|---|---|---|
| objętość moczu | ok. 0,8–2,5 l | zawsze; za mała lub za duża może wskazywać na błąd zbiórki, odwodnienie lub wielomocz |
| albumina | poniżej 30 mg | ocena cukrzycowej choroby nerek; 30–300 mg to umiarkowanie zwiększona, powyżej 300 mg znacznie zwiększona albuminuria |
| białko całkowite | poniżej 150 mg | choroby nerek, duży białkomocz |
| kreatynina | ok. 0,8–1,8 g (zależnie od masy mięśni) | kontrola poprawności zbiórki, klirens kreatyniny |
| sód | zależy od spożycia soli (ok. 40–220 mmol) | ocena spożycia soli, nadciśnienie |
| potas | ok. 25–125 mmol | zaburzenia elektrolitowe, leki moczopędne |
| wapń | poniżej ok. 250–300 mg | kamica nerkowa, osteoporoza |
| kwas moczowy | poniżej ok. 800 mg | kamica, dna moczanowa |
| glukoza | zwykle niewykrywalna lub śladowa | cukromocz, próg nerkowy; przy flozynach zawsze wysoka |
Wynik interpretuje lekarz razem z badaniami krwi. Klirens kreatyniny z DZM bywa używany do oceny pracy nerek, gdy eGFR z krwi może być niewiarygodny (np. bardzo mała lub bardzo duża masa mięśni, amputacje, ciąża).
Najczęstsze błędy przy zbiórce
- zebranie pierwszej porannej porcji z dnia rozpoczęcia (powinna trafić do toalety),
- pominięcie porcji w ciągu dnia, np. poza domem lub podczas oddawania stolca,
- brak ostatniej porcji następnego ranka,
- przechowywanie pojemnika w cieple, co sprzyja rozkładowi niektórych substancji,
- zbiórka w czasie infekcji układu moczowego, gorączki, miesiączki albo po bardzo intensywnym wysiłku: zawyżają białko i albuminę.
Ilość kreatyniny w moczu pomaga laboratorium ocenić, czy zbiórka była kompletna.
DZM przy cukrzycy
- do rutynowej oceny nerek u osób z cukrzycą wystarczy wskaźnik albumina/kreatynina (UACR) z porannej próbki moczu i eGFR z krwi, oznaczane co najmniej raz w roku (cukrzycowa choroba nerek),
- DZM zleca się, gdy wynik UACR jest niejasny, przy dużym białkomoczu, kamicy nerkowej, ocenie spożycia soli lub gdy trzeba dokładniej zmierzyć klirens kreatyniny,
- glukoza w DZM pozwala ocenić, ile cukru tracimy z moczem, ale do kontroli cukrzycy służą pomiary cukru we krwi i HbA1c (cukromocz).
Wyniki badań krwi i moczu możesz wstępnie zinterpretować w interpretatorze wyników badań.
Źródła
- KDIGO 2022 Clinical Practice Guideline for Diabetes Management in Chronic Kidney Disease. Kidney Int 2022;102(5S):S1–S127. doi:10.1016/j.kint.2022.06.008
- American Diabetes Association. Chronic Kidney Disease and Risk Management: Standards of Care in Diabetes–2024. Diabetes Care 2024;47(Suppl.1):S219–S230. doi:10.2337/dc24-S011

