Cukrzyca ciążowa (GDM) to podwyższony poziom cukru we krwi wykryty po raz pierwszy w ciąży, który zwykle ustępuje po porodzie. Wywołują ją hormony łożyska, które zmniejszają wrażliwość na insulinę. Najczęściej nie daje objawów, dlatego każda ciężarna robi test obciążenia glukozą (OGTT) między 24. a 28. tygodniem. Dobrze leczona, głównie dietą, ruchem i samokontrolą, rzadko prowadzi do powikłań.

Czym jest cukrzyca ciążowa

W drugiej połowie ciąży łożysko wytwarza hormony (m.in. laktogen łożyskowy, progesteron, kortyzol), które zmniejszają wrażliwość na insulinę. Dzięki temu więcej glukozy trafia do dziecka. Trzustka zdrowej kobiety odpowiada na to, wytwarzając 2–3 razy więcej insuliny. Jeśli nie nadąża, cukier rośnie i rozwija się cukrzyca ciążowa. Dlatego pojawia się zwykle w II i III trymestrze i narasta wraz z czasem trwania ciąży.

Lekarze rozróżniają trzy sytuacje:

Rodzaj Co to znaczy
Cukrzyca ciążowa (GDM) łagodniejsze podwyższenie cukru wykryte w ciąży; zwykle mija po porodzie
Cukrzyca rozpoznana w ciąży cukier na poziomie cukrzycy (na czczo od 126 mg/dl lub od 200 mg/dl po 2 godzinach OGTT); często to nierozpoznana wcześniej cukrzyca typu 2
Cukrzyca przedciążowa kobieta z rozpoznaną wcześniej cukrzycą typu 1 lub 2 zachodzi w ciążę; wymaga planowania ciąży

Cukrzyca ciążowa dotyczy kilku do kilkunastu procent ciężarnych i jest coraz częstsza, m.in. z powodu późniejszego macierzyństwa i częstszej nadwagi.

Czynniki ryzyka

  • nadwaga lub otyłość przed ciążą,
  • cukrzyca ciążowa w poprzedniej ciąży,
  • urodzenie dziecka ważącego ponad 4 kg,
  • cukrzyca typu 2 u rodziców lub rodzeństwa,
  • wiek powyżej 35 lat,
  • zespół policystycznych jajników (PCOS),
  • nadciśnienie, stan przedcukrzycowy przed ciążą,
  • duży przyrost masy ciała w ciąży.

Kobiety z czynnikami ryzyka robią test obciążenia glukozą już na początku ciąży. Cukrzyca ciążowa może się jednak pojawić także bez żadnego z nich.

Objawy

Cukrzyca ciążowa najczęściej nie daje żadnych objawów. Jeśli się pojawiają, to:

  • wzmożone pragnienie i suchość w ustach,
  • częstsze oddawanie dużych ilości moczu,
  • zmęczenie i senność,
  • nawracające infekcje intymne (grzybica) i dróg moczowych,
  • w USG: duży brzuszek dziecka w stosunku do wieku ciąży lub nadmiar wód płodowych.

Wszystkie te objawy są częste także w zdrowej ciąży, więc nie pozwalają odróżnić cukrzycy od zwykłych dolegliwości. O rozpoznaniu decyduje badanie krwi.

Badania i rozpoznanie

  1. Pierwsza wizyta (do ok. 10. tygodnia): glukoza na czczo. Wynik 92–125 mg/dl jest wskazaniem do pilnego testu OGTT, a od 126 mg/dl do powtórzenia badania i pilnej konsultacji diabetologicznej.
  2. 24.–28. tydzień: test obciążenia 75 g glukozy (OGTT) u każdej ciężarnej, z pomiarem na czczo, po 1 i po 2 godzinach.
Pomiar w OGTT 75 g Cukrzyca ciążowa, gdy
Na czczo 92–125 mg/dl (5,1–6,9 mmol/l)
Po 1 godzinie od 180 mg/dl (10,0 mmol/l)
Po 2 godzinach 153–199 mg/dl (8,5–11,0 mmol/l)

Wystarczy jedna nieprawidłowa wartość. Jak się przygotować i jak wygląda badanie, opisujemy w artykule krzywa cukrowa w ciąży, a wyniki sprawdzisz w kalkulatorze OGTT dla ciąży.

Samokontrola i cele cukru

Po rozpoznaniu dostajesz glukometr i zaczynasz mierzyć cukier, zwykle 4 razy dziennie: na czczo i godzinę (lub 2 godziny) po rozpoczęciu śniadania, obiadu i kolacji. Przy leczeniu insuliną pomiarów jest więcej.

Pomiar Cel według PTD
na czczo i przed posiłkami 70–90 mg/dl
1 godzina po rozpoczęciu posiłku poniżej 140 mg/dl
2 godziny po rozpoczęciu posiłku poniżej 120 mg/dl

Wyniki zapisuj razem z posiłkami w aplikacji glukometru albo w dzienniczku samokontroli (PDF) i pokazuj je na każdej wizycie. Jak liczy się czas po posiłku i co oznaczają poszczególne wartości, wyjaśniamy w artykule cukier po jedzeniu.

Leczenie

Dieta

To podstawa leczenia i u większości kobiet wystarcza. Najważniejsze zasady:

  • 5–6 mniejszych posiłków, w tym przekąska przed snem,
  • śniadanie z mniejszą ilością węglowodanów, bo rano cukier rośnie najmocniej,
  • białko i warzywa w każdym posiłku, pełne ziarno zamiast białej mąki,
  • bez soków, słodzonych napojów i słodyczy,
  • bez głodzenia się: w ciąży nie schodzi się zwykle poniżej ok. 175 g węglowodanów dziennie.

Szczegóły, rozkład wymienników i przykładowy jadłospis: dieta w cukrzycy ciążowej.

Ruch

Jeśli lekarz nie widzi przeciwwskazań: ok. 30 minut umiarkowanego ruchu dziennie. Najprostszy i bardzo skuteczny jest 10–15-minutowy spacer po każdym posiłku.

Insulina

Jeśli mimo diety i ruchu cukier przez 1–2 tygodnie często przekracza cele, lekarz włącza insulinę. Jest lekiem pierwszego wyboru w ciąży: nie przechodzi przez łożysko w istotnych ilościach i jest bezpieczna dla dziecka. Insulina długodziałająca obniża cukier na czczo, a szybkodziałająca ten po posiłkach. Dawki zwykle rosną do ok. 36. tygodnia ciąży. Inne leki obniżające cukier stosuje się w ciąży tylko wyjątkowo i wyłącznie z decyzji lekarza. Leczenie insuliną wiąże się z ryzykiem niedocukrzeń: zasady postępowania opisujemy w artykule niedocukrzenie w ciąży.

Ryzyko dla dziecka i matki

Dobrze wyrównana cukrzyca ciążowa rzadko prowadzi do powikłań. Nieleczona lub źle leczona zwiększa ryzyko:

dla dziecka

  • dużej masy urodzeniowej (makrosomii, powyżej 4 kg) i urazów przy porodzie, np. dystocji barkowej,
  • niskiego cukru (hipoglikemii) zaraz po urodzeniu, bo trzustka dziecka przyzwyczaiła się do wysokiego cukru matki,
  • żółtaczki i zaburzeń oddychania po porodzie,
  • otyłości i cukrzycy typu 2 w dalszym życiu.

dla matki

  • nadciśnienia i stanu przedrzucawkowego,
  • porodu przez cesarskie cięcie,
  • cukrzycy typu 2 w przyszłości.

Duża masa dziecka zdarza się też bez cukrzycy; piszemy o tym w artykule makrosomia płodu bez cukrzycy.

Poród

Sama cukrzyca ciążowa nie jest wskazaniem do cesarskiego cięcia. Termin i sposób porodu ustala położnik, biorąc pod uwagę wyrównanie cukru, szacowaną masę dziecka i przebieg ciąży. Przy leczeniu dietą poród zwykle odbywa się w terminie, a przy leczeniu insuliną często planuje się go nieco wcześniej. Po urodzeniu dziecku mierzy się cukier, a wczesne przystawienie do piersi pomaga zapobiec jego spadkowi.

Po porodzie

  • Cukier zwykle wraca do normy w ciągu kilku dni; insulinę odstawia się zaraz po porodzie.
  • 6–12 tygodni po porodzie zrób test OGTT 75 g (już z normami jak poza ciążą), żeby sprawdzić, czy cukrzyca na pewno minęła.
  • Potem badaj cukier regularnie, co 1–3 lata, zależnie od wyniku i zaleceń lekarza. Kobiety po cukrzycy ciążowej mają ok. 10 razy większe ryzyko cukrzycy typu 2 niż kobiety bez niej.
  • Karmienie piersią, powrót do masy ciała sprzed ciąży i regularny ruch zmniejszają to ryzyko.
  • W kolejnej ciąży cukrzyca ciążowa często wraca, dlatego test OGTT robi się już na jej początku.

Jak zapobiegać cukrzycy typu 2, opisujemy w artykułach stan przedcukrzycowy i jak obniżyć cukier we krwi.

Źródła

  1. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u osób z cukrzycą 2026. Current Topics in Diabetes 2026. ptdiab.pl
  2. American Diabetes Association. 15. Management of Diabetes in Pregnancy: Standards of Care in Diabetes–2026. Diabetes Care 2026;49(Suppl. 1).
  3. International Association of Diabetes and Pregnancy Study Groups. Recommendations on the Diagnosis and Classification of Hyperglycemia in Pregnancy. Diabetes Care 2010;33(3):676–682. doi:10.2337/dc09-1848
  4. HAPO Study Cooperative Research Group. Hyperglycemia and Adverse Pregnancy Outcomes. N Engl J Med 2008;358:1991–2002. doi:10.1056/NEJMoa0707943
  5. Vounzoulaki E i wsp. Progression to type 2 diabetes in women with a known history of gestational diabetes: systematic review and meta-analysis. BMJ 2020;369:m1361.