kontroluj cukrzycę z nami
A A A

insulina

  • Do głównych form leczenia cukrzycy typu 1 należy:

    1. Insulinoterapia.

     Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, osoby chore na cukrzycę  typu 1 bezwzględnie powinne podczas leczenia  przyjmować insulinę. Do okresu leczenia insulinoterapią dodać należy również czas remisji choroby (dotyczy głównie cukrzycy typu 1 i LADA). Zaleca się stosowanie wielokrotnych podskórnych dawek insuliny przy użyciu pena lub ciągłego podawania insuliny za pomocą osobistej pompy insulinowej:

    - do każdego posiłku

    - do ewentualnych korekt glikemii 2 godziny po posiłku

    - do ewentualnych korekt glikemii podczas choroby

    - do ewentualnych korekt glikemii podczas wysiłku fizycznego

    - znajomość fizjologicznej ilość insuliny jaką nie powinno się przekraczać

    Długotrwałe stosowanie ponad fizjologicznych ilości insuliny może prowadzić do niekorzystnych zmian (powikłań), a także nadmiernego przyrostu masy ciała.

    2. Edukacja.
     
     Drugim ważnym czynnikiem leczenia i kontrolowania cukrzycy jest edukacja. Prowadzona, przy współpracy z wykwalifikowanym edukatorem diabetologicznym ma celu usamodzielnić chorego na umiejętność modyfikowania dawek insuliny zgodnie z zapotrzebowaniem.

     Szczególną uwagę należy zwrócić na umiejętność korekty dawek insuliny w odpowiedzi na:

    - zmiany w posiłkach (np. znajomość indeksu glikemicznego, przeliczania ww i wbt)

    - zmiany stylu życia (np. reakcja na zmiany w pracy)

    - zmiany w aktywności fizycznej

    - na wczesne objawy (indywidualne) hipoglikemii.

     Należy zapamiętać - warunkiem skutecznego leczenia jest prowadzenie samokontroli glikemii z użyciem glukometru i odnotowywanie tego w dzienniczku. Wykorzystać można również programy komputerowe, systemy CGM. Ułatwiają one optymalizację wyrównania cukrzycy szczególnie u pacjentów z częstymi epizodami hipoglikemii, hipoglikemią nocną, hipoglikemią ciężką czy dużymi dobowymi wahaniami glikemii.

    3. Dieta.

     Każda osoba chora na cukrzycę powinna zaznajomić się z zdrową dietą opartą na produktach o niskim indeksie glikemicznym. Umiejętne dobieranie produktów podawane w pięciu posiłkach dziennie, obniża znacząco powstawanie powikłań cukrzycowych. Wiedzę na temat odpowiedniej diety każdy diabetyk powinien uzyskać po konsultacji z dietetykiem.

    4. Aktywność fizyczna (sportowa).

    Cukrzyca typu 1 nie jest przeciwwskazaniem do uprawiania sportu przez diabetyków. Jednak aby sport (aktywność fizyczna) był bezpieczny dla osoby chorej musi znać swój organizm i jego reakcję na wysiłek fizyczny. Rodzaj wykonywanej aktywności sportowej detrminuje do wprowadzania odpowiedniego przygotowania np:

    - wysokokaloryczne śniadanie przed startem

    - rozpoczynanie wysiłku przy indywidualnie dobranym wysokim poziomie glukozy we krwi

    - częstotliwość podawanie węglowodanów prostych w odpowiedzi na zapotrzebowanie

    Wysiłek fizyczny należy zaczynać po konsultacji z lekarzem diabetologiem przy współpracy z przeszkolonym fizjoterapeutą lub trenerem personalnym.

     

     

     

    data-matched-content-rows-num="3"      data-matched-content-columns-num="3"

  • Tabela 1. Rodzaje insulin stosowanych w leczeniu cukrzycy

    rodzaj insulinynazwa handlowa
    ludzka krótko działającaActrapid, Gensulin R, Humulin R, Polhumin R
    analog szybko działającyApidra, Humalog, NovoRapid
    ludzka o pośrednim czasie działania

    Gensulin N, Humulin N, Insulatard, Polhumin N

    analog długo działającyLantus, Levemir

    mieszanki ludzkie

    Gensulin M10, 20, 30, 40, 50; Humulin M 2; Mixtard 10, 20, 30, 40, 50; Polhumin Mix 25
    mieszanki analogoweHumalog Mix 25, 50; NovoMix 30, 50

    Tabela 2. Charakterystyka pod względem czasu działania najczęściej stosowanych insulin

    rodzaj insulinypoczątek działaniamax stężenie we krwiDł działania
    insuliny ludzkie krótko działające
    Actrapid, Gensulin R, Humulin R, Polhumin R

    0,5 godz.

    1–3 godz.

    6–8 godz.

    analog szybko działający
    Apidra5–15 min1–2 godz.3–4 godz.
    Humalogok. 15 min40 min–1 godz.2–5 godz.
    NovoRapid10–20 min1–3 godz.3–5 godz.
    insuliny ludzkie o pośrednim czasie działania
    Gensulin N, Humulin N, Insulatard, Polhumin N

    1–1,5 godz.

    3–10 godz.

    18–20 godz.

    analogi długo działające
    Lantus60 min4–24 godz.24 godz.
    Levemir60 min3–14 godz.24 godz.
    mieszanki ludzkie
    Gensulin M10, 20, 30, 40, 50; Humulin M 2; Mixtard 10, 20, 30, 40, 50; Polhumin Mix 25

    0,5 godz.

    2–8 godz.

    15–24 godz.

    mieszanki analogowe
    Humalog Mix 25, 50; NovoMix 30, 50

    ok. 15 min

    2–8 godz.

    24 godz.

     

    powrót do art

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  • Pen do insuliny – automatyczny wstrzykiwacz insuliny z wbudowaną skalą. Jego nazwa wywodzi się od jego kształtu (pen ang. – pióro) i powszechnie przyjęła się w języku polskim.

    Udostępnij

     Pen ułatwia bezpieczne i dokładne podanie koniecznej dawki insuliny (np. peny dla osób słabo widzących z dużymi cyframi na skali) i dodatkowo zmniejszają strach związany z widokiem igły i strzykawki (np. peny typu PenMate stosowane u dzieci mają dodatkowo ukrytą igłę w specjalnej nakładce, co czyni ją niewidoczną). Większość igieł ma dł 6, 8, 12 mm. Do penów używane są wkłady, które z uwagi na miniaturowe kształty pena, zawierają insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności.

    źródło: wikipedia.org

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"

  •  Samokontrola glikemii jest integralną częścią leczenia cukrzycy.Chorzy leczeni metodą wielokrotnych wstrzyknięć insuliny lub przy użyciu ciągłego podskórnego wlewu insuliny powinni na co dzień wykonywać dobowy profil glikemii, obejmujący oznaczenia stężenia glukozy: rano na czczo, przed i 60–120 minut po każdym głównym posiłku oraz przed snem. Częstość i pory dodatkowych oznaczeń należy dobierać indywidualnie.

     Zastosowanie systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGMS,continuous glucose monitoring system) jako formy uzupełnienia samokontroli glikemii jest wskazane u chorych na cukrzycę typu 1 o chwiejnym przebiegu ze współistniejącymi częstymi epizodami hipoglikemii i brakiem jej świadomości, ponieważ poprawia bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

     Samokontrola glikemii jest również zalecana, by osiągnąć cele terapeutyczne u chorych leczonych pojedynczymi wstrzyknięciami insuliny, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, dietą i dozowanym wysiłkiem fizycznym (tab. 3.1).

     W celu prawidłowego prowadzenia samokontroli glikemii chorego należy przeszkolić w zakresie obsługi glukometru, interpretacji wyników i dalszego postępowania.

    Tabela 3.1. Zalecana częstość samokontroli glikemii

    Sposób leczenia cukrzycy

    Częstość pomiarów glikemii przy prowadzeniu samokontroli

    Wielokrotne (tj. co najmniej 3 × dziennie) wstrzyknięcia insuliny Intensywna funkcjonalna insulinoterapia, niezależnie od typu cukrzycy

    Chorzy leczeni wyłącznie dietą

     

     

     

     

    Chorzy stosujący doustne leki przeciwcukrzycowe i/lub analogi GLP

    Chorzy na cukrzycę typu 2 leczeni stałymi dawkami insuliny

    Wszyscy chorzy

    Wielokrotne (tj. co najmniej 4 × dziennie) pomiary w ciągu doby według ustalonych zasad leczenia oraz potrzeb pacjenta

     

    Raz w miesiącu skrócony profil glikemii (na czczo i 2 godz. po głównych posiłkach) oraz raz w tygodniu o różnych porach dnia

    Raz w tygodniu skrócony profil glikemii (na czczo i po głównych posiłkach), codziennie 1 badanie o różnych porach dnia

    Codziennie 1–2 pomiary glikemii, dodatkowo raz w tygodniu skrócony profil glikemii (na czczo i po głównych posiłkach) oraz raz w miesiącu dobowy profil glikemii

    Pomiary doraźne w sytuacji wystąpienia złego samopoczucia, nagłego pogorszenia stanu zdrowia itp.

     

    <?div>

     Do samokontroli glikemii zaleca się używanie glukometrów przedstawiających jako wynik badania stężenie glukozy w osoczu krwi, których deklarowany, potwierdzony w publikacjach i materiałach producenta błąd oznaczenia nie przekracza 15% dla stężeń glukozy ≥ 100 mg/dl (5,6 mmol/l) i 15 mg/dl (0,8 mmol/l) w przypadku stężeń glukozy < 100 mg/dl (5,6 mmol/l). U pacjentów wykonujących ≥ 4 pomiary dziennie może być pomocna analiza wyników za pomocą programu komputerowego. Kontrola dokładności pomiarów glukometrów wraz z oceną poprawności posługiwania się nimi powinna być przeprowadzana w przypadku podejrzenia nieprawidłowości oraz przynajmniej raz w roku, w placówce, w której chory jest leczony ambulatoryjnie. Powinna ona polegać na wykonaniu oznaczeń stężenia glukozy w tym samym materiale za pomocą glukometru przy zastosowaniu metody porównawczej (laboratoryjnej lub analizatora POCT spójnego z metodą laboratoryjną) — różnica w wynikach nie powinna przekraczać wyżej wymienionych granic dopuszczalnego błędu.

    Na podstawie:Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę, 2016 Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego

    opublikowane nawww.dk.viamedica.pl

     

    data-matched-content-rows-num="3" data-matched-content-columns-num="3"